Veel hondenbaasjes hebben het al gezien: hun hond die gras eet. Af en toe wat gras knabbelen is op zich geen reden tot bezorgdheid — het kan zelfs een manier zijn om mineralen binnen te krijgen. Wanneer je hond systematisch of dwangmatig gras begint te eten, is het goed om even stil te staan bij mogelijke oorzaken. Een vaak voorkomende reden is een disbalans in de maagzuurhuishouding.
Zowel een teveel als een tekort aan maagzuur kan leiden tot spijsverteringsproblemen. Die uiten zich in braken, oprispingen, kokhalzen, winderigheid, diarree of juist obstipatie. Ook de pancreas en galblaas worden dan onvoldoende geactiveerd, waardoor de opname van belangrijke voedingsstoffen zoals ijzer, calcium, zink en vitamine B12 achterblijft.

De maag: één van de dirigenten van het spijsverteringsorkest

Je kan de spijsvertering vergelijken met een goed geolied orkest, waarin elk orgaan zijn eigen instrument speelt. In dat orkest neemt de maag de rol van één van de dirigent op zich.Zij geeft het ritme en de toon aan waarmee de rest van het proces verloopt.
 
De maag produceert maagsap, bestaande uit o.a. maagzuur en pepsinogenen (voorlopers van eiwitsplitsende enzymen). Dat maagzuur is onmisbaar voor:
 
• de activatie van verteringsenzymen,
• het losmaken van mineraalverbindingen,
• het doden van (een deel van de) micro-organismen,
• het aansturen van de productie van de intrinsieke factor (nodig voor de opname van vitamine B12),
• én: wanneer de zure voedselbrij de dunne darm bereikt, zorgt dit voor een signaal aan de pancreas om natriumbicarbonaat aan te maken. Dit neutraliseert de zuren en maakt verdere vertering mogelijk.
 
Als de dirigent uit de maat speelt — door te weinig of te veel maagzuur — dan raakt het hele orkest ontregeld. Dat leidt tot een gebrekkige vertering, verminderde opname van voedingsstoffen, bacteriële overgroei en een verhoogd risico op darminfecties.

Kruiden als natuurlijke ondersteuning

Tot slot